|
|
Ym
mhen y Rhiw, Ym
mhen draw Llỹn. Cyn anfon hyn o storiBûm
yn cysidro’n hir, Ac
yn rhyw led obeithio Nad
yw hi ddim yn wir. ‘Rwy’n
cadw’r enw yn fy sach, Caiff
wisgo’r cap yn ddistaw bach. ‘Roedd
gornest chwarae cardia Yn
neuadd pentrae Rhiw, Ac
yno o’r ardaloedd Ymgasglodd
yr hen griw, A
phawb yn hapus a chytûn Ym mhen
y Rhiw, ym mhen draw Llỹn.
‘Roedd ysbryd y NadoligA’r
criw i gyd mewn hwyl, Calonnau
yn datguddio Ewyllys
da yr Ŵyl, A
Seren Bethlem fel erioed Oedd
yno’n llusern i dy droed. Ond
daeth dialwr heibio, Dialedd
dan ei fron, Anfonodd
am y gyfraith I
boeni’r cwmni llon, ‘Roedd
ceir heb olau yn sarhad Mewn
man diarffordd yn y wlad. Cyrhaeddodd
yr heddgeidwad O
rywle ar ei hynt, Gan
gofio’r hen, hen hanes Sydd
am y Doethion gynt. A
rhoddodd gyngor iddynt hwy Heb
gofio am eu camwedd mwy, A
chwarae teg i’r cyfaill Ddaeth
ar ei drafel drist Am
ddangos goddefgarwch Tangnefedd
Iesu’r Crist, A
dim ond dweud rhyw air neu ddau, A’r
criw i gyd yn ufuddhau. Rhof
gyngor i’r dialydd Wrth
im derfynu’r gân (Os
yw yn gallu canu) Am
ganu “Calon Lân”. Mil
harddach yw na lili dlos; Gall
ganu’r dydd, a gweld y nos.
Will Parsal. |
|
Copyright © Rhiw.com |