|
|
"Clagwydd
Bodermud Mae
Elwyn ‘Dermud Isaf Yn
ffermwr cefnog iawn, Mae’n
gweithio ddigon diwyd O
fore hyd brynhawn. Mae
ganddo ieir a gwartheg, A
defaid ac wyn bach, Ac
yr oedd ganddo glagwydd Yn
nofio’r dwr yn iach. Ond
mentrodd yr hen glagwydd I
lawr i’r iard am dro, Daeth
Wil Ty Lon mewn modur, A’i
daro medda fo. Bu
farw yr hen glagwydd, Roedd
yno alar mawr, A’r
gwyddau yn anfodlon Heb
hwn i’w sathru’n awr. Ond
fe ddaeth Martha i’r adwy, Roedd
clagwydd ganddi hi, A
gwerthodd hwn i Elwyn Reit
rad mi greda i. Mae
Helen siwr o anfon Y
bil i Wil Ty Lon, Neu
roi ryw syniad iddo Faint
gostiodd ar y ffon. Tybed
wnaiff hwn sathru Y
gwyddau hyn yn syth? Rhaid
aros i gael gwybod Nes
codant hwy o’r nyth. Mae
rhyw hen air yn dwedyd Mae
son am hyn drwy’r sir Mai
fel bo dyn bo’i lwdn Neu’i
glagwydd hwyrach wir. Os
felly mae yn berig Bydd
Wil Ty Lon yn rhoi, Ryw
wydd bach at Nadolig I
Helen, El a Ioi.
Anadnabyddus. |
|
Copyright © Rhiw.com |