|
|
Ffynon
Min y
Môr
(Sef Ffynon Fair, Aberdaron). Atgofio bro fy
mebyd I’m bron
lawenydd bair, Hen’Aberdaron,
dirion deg,’ Bro dawel
Ffynon Fair; Y ffynon fechan
loyw Wrth gulfor
Enlli a’i lli, Tri ugain mil
o’r seintiau gynt Ddiodwyd ynddi
hi. Ar lawer
nawnddydd tawel Diodwyd
finau’n hon, Ni welais byth
bereiddiach dwr Na ffynon Min y
Dòn; Rai gweithiau,
mi fum ynddi A’r tonnau yn
ddirôl, Yn taflu eu
heli iddi hi, Ond buan y
croywai’n ol. Mi rown y byd
yn gyfan Am fod fel
Ffynon Fair, Yn bwrlwm bywyd
iach i’r byd Mewn meddwl,
gwaith a gair; A chryfder yn
fy nghalon I fwrw llygredd
hwnt, A thaflu tòn
meddyliau drwg A’u heli’n
ol i’r ‘swnt.’ Yn cadw fy
‘hunaniaeth’ Dan donnau
‘ffasiwn’ byd, Yn gyfrwng
ffrwd gwirionedd pur, Heb chwenych
ffafr a’i hud; Yn arllwys mewn
dinodedd, Yn fodlon ar fy
mraint, Yn rhoi i bawb
ddymunai gael, Yn grwydriaid
gwael neu saint. ~~~~~~~~ Allan o’r ‘Pistyll Cyntaf,
gan J.T. Williams. |
|
Copyright © Rhiw.com |